Yapay Zekâya Para Yetkisi: Kararı O Versin, Sınırı Kod Koysun
Reklam bütçesini yapay zekâya emanet ederken ona özgür metin değil, kodun hazırladığı bir menü verdik. Neden işe yaradığını anlatıyoruz.
Reklamları her gün elle takip etmek zor. Yapay zekânın karar vermesini istedim, ama hesabın anahtarlarını teslim etmek istemedim.
Yazdığım prompt
Kural tabanlı yerine kurallarımızı Claude’a anlatalım. Ucu açık kalmasın, döngüye girip veriyi emmesin, tüm ürünleri okumasın.
Yapay zekâ ne yaptı
Kurulan yapı şöyle: Yapay zekânın internete, veritabanına veya reklam hesabına doğrudan erişimi yok. Kod her gün kısa bir özet hazırlıyor: açık kampanyalar, reklamlar, talep gören ürünler. Yapay zekâ bu menüden seçim yapıyor.
Seçimi JSON olarak dönüyor ve kod her maddeyi kontrol ediyor. Kimlik menüde yok mu, tutar sınırın dışında mı? O zaman uygulanmıyor. Kod tutarı sessizce düzeltmiyor da; geçmeyen karar atılıyor, çünkü yapay zekânın istemediği bir şeyi yapmak istemiyoruz.
Claude cevap vermezse basit kural sistemi devreye giriyor. Günlük toplam tavanı ve son günü ben belirliyorum.
Neyi öğrendim
Yapay zekâya yetki vermenin güvenli yolu ona güvenmek değil, yapabileceklerini baştan listelemek. Karar kalitesi ondan, sınırlar koddan geliyor.
Bir yanlışımızı da söyleyeyim: Kurallar metninde bir yerde “sen yalnız öneri yazarsın”, başka bir yerde “karar veren sensin” yazıyordu. İki ayrı işe yazılmış metinleri birleştirince çelişki çıktı. Ortak metin kullanıyorsanız kim için yazıldığını kontrol edin.
Sen de kullan
Yapay zekâ doğrudan işlem yapmasın. Kod bir seçenek listesi hazırlasın,
yapay zekâ yalnız bu listeden seçsin ve cevabı şemaya uygun versin.
Kod her seçimi denetlesin: kimlik listede mi, tutar sınırda mı, günlük tavan aşılıyor mu?
Geçmeyen uygulanmasın, kayda geçsin. Cevap gelmezse basit kurala dönülsün.